دچار یه جور خستگی و دلزدگی خاصی نسبت به همه چی شدم. ینی کلن حال و حوصله ی هیچی ندارم. نه حال کتاب خوندن، نه نقاشی، نه زبان، نه فیلم نه هیچی. همش دلم میخاد ولو باشم یه گوشه هیچ کاری نکنم. که خب بهتر میدونی خودت، نمیشه! چون تو سن و سال من آدم باید شکوف

تو تاریکی اتاق نشستم و پنجره بازه، یه نسیم خیلی خنک و ملایمی هم میاد. دیروز تو یه سایتی یه آهنگ خیلی قدیمی پیدا کردم و دانلودش کردم. حالا خیلی قدیمی منظورم واسه زمان شاه نیس. واسه وختی من دبیرستان بودم، فک کنم چهل باری ریپیت شده، هی بر میگردونم اول

هنوز این پی دی افه افتر یو تموم نشده. راستش اینکه خیلی حوصلم نمیاد بخونمش ینی قبلن میرفتم مدرسه تو راه مث ژاپنیا و روسا از فرصتم استفاده میکردم تو مترو وایساده و نشسته تو گوشیم کتاب میخوندم، الان ولی خیلی حوصلم نمیاد. بیشتر ترجیح میدم هیچ کاری نکنم.